2.Έργα 2 – Τοπία
Οδοιπορικό στο ελληνικό τοπίο μέσα από τη ζωγραφική του Γιάννη Σταύρου
Τοπίο – Τοπία.
Ίσως μόνο η τέχνη είναι σε θέση να αναδείξει την ταυτότητα ενός τοπίου ως η μόνη ανθρώπινη έκφραση που σε κάθε χρονική στιγμή συνθέτει και καθρεφτίζει όλες τις πλευρές ενός πολιτισμού. Τοπία από τις πόλεις, τη νησιωτική Ελλάδα, την ενδοχώρα.
Καλλιτεχνικό οδοιπορικό στο ελληνικό τοπίο μέσα από πίνακες ζωγραφικής… Το κλασικό τοπίο της Αθήνας συναντά τη κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη. Η Ακρόπολη κι ο Λευκός Πύργος. Μνημεία του παρελθόντος, πολιτείες, θαλασσογραφίες, αστικά και ναυτικά τοπία στη σύγχρονη τέχνη.
Οδοιπορικό στο ελληνικό τοπίο μέσα από τη ζωγραφική του Γιάννη Σταύρου
Σελίδα 10. Έργα ζωγραφικής. Περιήγηση στη ζωγραφική του Γιάννη Σταύρου
Τοπία, πορτρέτα, καράβια, νεκρή φύση, θαλασσογραφίες. Το υλικό του – ελαιόχρωμα – παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στα έργα ζωγραφικής, αναδεικνύει τη δυναμική του υφή, τον πλαστικό του χαρακτήρα, και πλούσιο σε ποσότητα ξεχειλίζει από την φόρμα τονίζοντας τη ζωγραφική γεύση…
Η γκαλερί του καλλιτέχνη σας προσκαλεί να περιηγηθείτε τα χρώματα και τις φόρμες, την ίδια τη ζωγραφική. Δεν υπάρχει η συνηθισμένη νοηματική ή θεματική ενότητα, ενώ η χρωματική γκάμα κινείται σε όλο το μήκος του ηλιακού φωτός. Όσο για τις ιστοσελίδες που κατηγοριοποιούνται κατά “θέμα”, αυτό γίνεται καθαρά για λόγους εύκολης πλοήγησης στον δικτυακό τόπο…
“…Χαίρομαι με ανανεωμένη διάθεση τη ζωγραφική πράξη, ξεφεύγω από τη ρουτίνα, παίρνω πραγματική δύναμη από αυτό που δημιουργώ. Πλησιάζω τα πράγματα και τις εικόνες που μας περιβάλλουν καθημερινά, με λιγότερο σκεπτικισμό, με περισσότερη διάθεση να ανακαλύψω τις μυστικές χαρές που δίνει η απλότητα τους, μέσα από τη ζωγραφική μου. Αφήνω το ίδιο το χρώμα να σχεδιάσει, να αναδείξει το φως που είναι το σημαντικότερο σ’αυτή τη δημιουργία. Νομίζω ότι είχα ξεχάσει τα δέντρα, τα πουλιά, τον ουρανό…Ο ζωγράφος οφείλει να διανοείται με το πινέλλο και την ψυχή του. Μιλώντας για την ίδια τη δουλειά που παρουσιάζω, έχω να πω ότι στρέφει αρκετά βλέμματα προς τα πίσω. Στο πλούσιο χρώμα των μεγάλων δασκάλων του περασμένου αιώνα.
…Ο λυτρωτικός αντικονφορμισμός, που όταν πραγματοποιείται με αίσθημα και συνείδηση, απελευθερώνει τη δυναμική στο σχέδιο και το χρώμα του ζωγράφου…”
Σελίδα 11. Σύγχρονοι ζωγράφοι. Η εικαστική διαδρομή του Γιάννη Σταύρου

Γιάννης Σταύρου, Διαγώνιος, Θεσσαλονίκη, λάδι σε καμβά, 100Χ120 cm
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη του ‘50 – ‘60. Στο κέντρο της πόλης, Τσιμισκή και Π.Μελά, στη Διαγώνιο. Την έχω ζωγραφίσει πάρα πολλές φορές, κρατώντας κύριες εντυπώσεις της μνήμης. Λίγα μπορώ να μεταδώσω στον αναγώστη ή τον θεατή της ζωγραφικής μου για το ύφος και την ατμόσφαιρα αυτής της πόλης. Μαγική! Ένα σύνολο αρμονικό, κοσμοπολίτικο και μυστηριακό. Οι ομίχλες της Θεσσαλονίκης, μια προνομιακή ηρεμία της τότε εποχής, που σου έδιναν αποκλειστική απόλαυση του ορίζοντα, δημιούργησαν τη βάση του εικαστικού μου προφιλ.

Γιάννης Σταύρου, Ακρόπολη 1970, λάδι σε καμβά, 50X120 cm
Η πρωτεύουσα ήρθε αργότερα, σαν αντιδιαστολή απέναντι στη γεννέθλια πόλη. Η ρομαντική καταχνιά του βορρά απέναντι στην αισιόδοξη, λαμπερή και μοναδικά τότε διαυγή ατμόσφαιρα της Αθήνας του ‘70. Το φως της Αττικής, οι ατελείωτες βόλτες στην Ακρόπολη και το Θησείο, το φεγγάρι άγρυπνο μάτι στον Υμηττό…

Γιάννης Σταύρου, Αποθήκες, Θερμαϊκός, λάδι σε καμβά
Έλληνες ζωγράφοι και θαλασσογραφίες…
Θαλασσογραφίες του Γιάννη Σταύρου. Το λιμάνι, τα πλοία, οι αποθήκες σε κίτρινο φόντο…
“Η Τέχνη ποτέ δεν εκφράζει άλλο από τον εαυτό της…αναπτύσσεται μόνο στις δικές της γραμμές. Δε συμβολίζει κανένα αιώνα. Οι αιώνες είναι δικά της σύμβολα.”, Oscar Wilde, Στοχασμοί, σε μετάφραση Στάθη Σπηλιωτόπουλου, Εκδ. Γκοβόστη.

Γιάννης Σταύρου, Άνοιξη στην Αττική, λάδι σε καμβά
Τοπία, ζωγραφική. Ελληνικό τοπίο…
Το φως και τα χρώματα της αττικής γης όπως παρουσιάζονται μέσα από τους πίνακες του ζωγράφου Γιάννη Σταύρου. Δέντρα κάτω από τον αττικό ουρανό…
“Η ζωή μιμείται την τέχνη πολύ περισσότερο απ’όσο η τέχνη μιμείται τη ζωή”, Oscar Wilde, Στοχασμοί, σε μετάφραση Στάθη Σπηλιωτόπουλου, Εκδ. Γκοβόστη.
Σελίδα 12. Το αστικό τοπίο της Θεσσαλονίκης στις καλές τέχνες, ζωγραφική
Σύμβολα του τοπίου της Θεσσαλονίκης. Ο Γιάννης Σταύρου ζωγραφίζει την Ελλάδα και ειδικά τα μέρη που έζησε κι αγάπησε, με σταθερή εμμονή στα παλιά κτίρια, στα στιγμιότυπα άλλων εποχών, στη θάλασσα, στα καράβια, στα νυχτερινά χρώματα…Ζωγραφική με σκουρολαμπερά ατμοσφαιρικά χρώματα που ενδεχομένως υπονοούν τη νοσταλγία που έχει αφήσει απέξω ό,τι μπορεί να συνδέεται με την ασχήμια και το θόρυβο της σύγχρονης πόλης.

Γιάννης Σταύρου, Μετά τη βροχή, λάδι σε καμβά, 40Χ140 cm

Γιάννης Σταύρου, Θεσσαλονίκη των χρωμάτων, λάδι σε καμβά, 46Χ76 cm

Γιάννης Σταύρου, Θεσσαλονίκη Ι, λάδι σε καμβά, 25Χ100 cm

Γιάννης Σταύρου, Αρόδο, λάδι σε καμβά, 25Χ100 cm

Γιάννης Σταύρου, Ανατολή σελήνης, λάδι σε καμβά, 25Χ100 cm

Γιάννης Σταύρου, Θεσσαλονίκη ΙΙ, λάδι σε καμβά, 20Χ120 cm

Γιάννης Σταύρου, Θεσσαλονίκη ΙΙΙ, λάδι σε καμβά, 25Χ100 cm
Τα φώτα του πλοίου σμίγουν με τα φώτα του ουρανού, με τα φώτα της πόλης. Της πόλης που κοιμάται, της πόλης που ξαγρυπνά, της πόλης που ετοιμάζεται για το αυριανό δρομολόγιο…
Η ζωγραφική μου είναι εικονική. Όμως χρησιμοποιώ πάντα το τοπίο, τη φύση, σαν μια πρώτη ύλη. Σαν βάση και κοινό κωδικό με το θεατή, για να εκφράσω αυτά που αισθάνομαι ή πιστεύω, ίσως αυτά που προτείνω…
Σελίδα 13. Ζωγράφοι: το πολιτιστικό τοπίο αναδεικνύεται από την Ελληνική ζωγραφική…

Γιάννης Σταύρου, Αντικατοπτρισμοί, λάδι σε καμβά, 50X110 cm

Γιάννης Σταύρου, Κυριακάτικος περίπατος, λάδι σε καμβά, 40Χ140 cm

Γιάννης Σταύρου, Ροτόντα, Θεσσαλονίκη, λάδι σε καμβά, 30Χ40 cm

Γιάννης Σταύρου, Π. Μελά, Θεσσαλονικη, λάδι σε καμβά, 70Χ110 cm
“Ο Γιάννης Σταύρου, είναι ο ζωγράφος της μεταφυσικής υφής της πόλης. Καθώς αυτός ανήκει στην τυχερή γενιά που βίωσε τα σπαράγματα των ελληνικών αστικών κέντρων και ιδιαίτερα της Θεσσαλονίκης, μας οδηγεί με σιγουριά στον εικαστικό μύθο των παιδικών μας χρόνων: Στον απύθμενο θύλακα του λιμανιού του Θερμαϊκού, όπου μέσα από την υγρή ομίχλη της χαραυγής φιγουράρουν ξεμοναχιασμένοι οι στιβαροί όγκοι των σιδερένιων καραβιών. Στα ανηφορικά σοκάκια της γειτονιάς και τα ωχρά είδωλα των σπιτιών. Επάνω στα τζάμια των παραθύρων τους αντιφεγγίζουν οι ασθενικοί λαμπτήρες των οδών και τα πρώτα ημιτόνια των ακτίνων του ανατέλλοντος ηλίου.Τέλος, μας οδηγεί στην πρωϊνή εγρήγορση της κεντρικής πόλης. Εκεί, ανάμεσα στο γοητευτικό σκηνικό των πολυκατοικιών του μεσοπολέμου με την επίπλαστη κοσμοπολίτικη όψη τους, κυλάει στο μισοσκόταδο η κομψή σιλουέτα του τραμ…”
Σελίδα 14. Ελληνική τέχνη: εικαστική περιήγηση της ιστορικής Αθήνας…
“Εικόνες ηλιοφώτιστες, ομιχλώδεις ή νυχτερινές γοητεύουν με τη φωτεινή αύρα που τυλίγει τις φόρμες. Αποκορύφωμα του κλασικού ιδεώδους αποτελεί η απεικόνιση του Παρθενώνα που στέκει πάνω στο λόφο της Ακρόπολης. Η σύνθεση αποπνέει μια γαλήνια μεγαλοπρέπεια μορφοποιώντας τις ιδέες της αρμονίας, του αποκαλυπτικού φωτός. Στα νυχτερινά το φως γίνεται σχεδόν μυστικιστικό, γεννημένο από τον ευαίσθητο χειρισμό της ύλης του λαδιού…”, γράφει η ιστορικός τέχνης Μαρίνα Πίσπερη.

Γιάννης Σταύρου, Καλοκαίρι στην Ακρόπολη, 80Χ180 cm

Γιάννης Σταύρου, Ακρόπολη Ι, λάδι σε καμβά, 20Χ120 cm

Γιάννης Σταύρου, Ακρόπολη ΙΙ, λάδι σε καμβά, 25Χ100 cm

Γιάννης Σταύρου, Ακρόπολη ΙΙI, λάδι σε καμβά, 25Χ100 cm

Γιάννης Σταύρου, Δειλινό στην Αθήνα, λάδι σε καμβά, 25Χ100 cm
Ακρόπολη ‘70. Νύχτες με πανσέληνο με το φαντασιώδες αντιφέγγισμα των αγαπημένων μαρμάρων να προκαλεί ρίγη στην ήδη εξηρμένη διάθεση μου. Ερωτευμένος με όλα. Ο Υμηττός το καλύτερο φόντο για τον Παρθενώνα επάνω στον αττικό καμβά. Νύχτες που δε γυρίζουν πίσω. Με την Ακρόπολη στην ίδια εκεί θέση της να περιμένει φρεσκολουσμένη στο φως της σελήνης τους νέους της εραστές…
Σελίδα 15. Τοπία της Ύδρας: πρόκληση για τους Έλληνες ζωγράφους…
Η Ύδρα, περισσότερο από όλα τα Ελληνικά νησιά, ενέπνευσε τις Καλές Τέχνες. Διάσημοι Έλληνες και ξένοι ζωγράφοι παρουσίασαν τα τοπία της. Μεγάλοι καλλιτέχνες, όπως ο Pablo Picasso και ο Marc Chagall την επισκέφτηκαν και αποτύπωσαν σε σχέδια τα αυστηρά της σχήματα, τις μορφές που διαγράφει το φως της…
Όπου και να σταθείς έχεις μπροστά σου ένα καταπληκτικό τοπίο. Από την ψηλή ράχη του Προφήτη Ηλία ως την πορεία προς Καμίνια – Βλυχό – Παλαμηδά με όλα αυτά τα χρώματα του ορίζοντα που δεν κουράζουν ποτέ…Τη σπάνια αυτή αισθητική αντίληψη του χώρου που πραγματικά παρέσυρε τόσους να γράψουν, να ζωγραφίσουν, να ερωτευτούν. Λόγια. Λόγια που είναι αδύναμα μπροστά στα χρώματα. Προσπάθησα λοιπόν με μπογιές να πω αυτά που βλέπω και αισθάνομαι στην Ύδρα…

Γιάννης Σταύρου, Ύδρα I, λάδι σε καμβά, 50Χ60 cm

Γιάννης Σταύρου, Ύδρα II, λάδι σε καμβά, 30Χ40 cm

Γιάννης Σταύρου, Ύδρα III, λάδι σε καμβά, 90Χ100 cm

Γιάννης Σταύρου, Ύδρα IV, λάδι σε καμβά, 80X100 cm

Γιάννης Σταύρου, Ναυτική σχολή Ύδρας, λάδι σε καμβά, 90Χ100 cm
Φέρνω στο νου μου ξανά και ξανά, σαν σε ταινία, την είσοδο του πλοίου στο λιμάνι της Ύδρας. Είναι κάτι που θέλω να επαναλαμβάνεται συνεχώς. Τα μάτια μου προσπαθούν να αποτυπώσουν τα σχήματα, τα χρώματα, το φως της στιγμής που ξέρεις ότι σε λίγο θα αλλάξει στο καλύτερο. Στην Ύδρα κάθε ώρα που περνάει είναι καλύτερη από την προηγούμενη. Τόσο μικρός τόπος και τόσο μεγάλος μαζί…








Υποβολή απάντησης