Συνήθως ακούγεται το μέτριο και λάμπει το θολό…*
Γιάννης Σταύρου, Σε γκρι φόντο, λάδι σε καμβά
Όπως λέει κι ο ποιητής “ένα καράβι Καίσαρ να μας πάρει…”
Εύγε για το σχόλιο Μάνο!
Με καλύπτεις…
Αναδημοσιεύουμε από το blog του Μάνου Στεφανίδη*:
Ελλείπει τραγικά στον τόπο μας ο κριτικός λόγος δηλαδή ο διάλογος. Όλα τα πολιτιστικά προϊόντα είτε λάμπουν μέσα από το παραμορφωτικό σελοφάν των ΜΜΕ είτε μαραζώνουν άκλαυτα μακριά από τους προβολείς της ενημέρωσης. Συνήθως ακούγεται το μέτριο και λάμπει το θολό. Εκατοντάδες τα μυθιστορήματα, οι εκθέσεις, οι παραστάσεις, οι μουσικές παραγωγές, χιλιάδες οι εμπλεκόμενοι δημιουργοί. Ένας ορυμαγδός που εντέλει ενταφιάζει το ουσιαστικό και αποθεώνει το θόρυβο. Πατείς με πάτωσε στο «κλουβί με τις τρελές», στο «πουθενά», bestseller τα ρομάντζα και οι αντίκες. Ο πειραματισμός γίνεται αυτοσκοπός, μέσα και στόχοι μπερδεύονται γλυκά και η μετριότητα βασιλεύει ακατανίκητη. Οι γέροντες νεάζουν ενοχλητικά αρνούμενοι να ωριμάσουν και οι νέοι γεροντοδείχνουν μέσα στον προβλέψιμο αβανγκαρντισμό τους. Η κόλασή μας μοιάζει με πολυδιαφημισμένο υπερθέαμα που αναπαράγει τον φωταγωγημένο εαυτό του.
Εσείς τι θα δείτε απόψε;
Υποβολή απάντησης